Terugblik Bekerfinale 2014 Deel II

In het tweede deel van onze terugblik vertellen we jullie het ongelooflijke verhaal over het maken van het spandoek dat tijdens de opkomst van de bekerfinale in 2014 te zien was.

Een dag na de winst in de halve finale wordt er al gauw gediscussieerd in onze groep. Wat gaan we doen en vooral hoe gaan we dit überhaupt doen? Onze groep stond voor zijn grootste uitdaging ooit in haar bestaan. Al snel kwamen de eerste ideeën op tafel. De stad, onze trainer, clubicoon Diederik Boer en onze groep moesten een plek krijgen op het doek. De eerste ontwerpen kwamen op tafel en na een paar dagen waren we er uit, dit is het ontwerp wat tijdens de bekerfinale moet pronken over de Zwolse zijde van de kuip.


Door alle kleuren in het doek moet er veel verf worden ingekocht. Ook de stoffenboer wordt ingelicht en er wordt gezocht naar een geschikte locatie. Deze wordt met behulp van de club al snel gevonden en alle rollen doek worden in 3 dagen aan elkaar genaaid. De uiteindelijke afmetingen van het doek waren 50 meter breed en 15 meter hoog. Als groep was dit voor ons destijds een bizar grote afmeting en we hadden nog nooit zoiets groots gemaakt. Het gehele doek wordt naar de schilderlocatie gebracht en uitgelegd, wat een mega groot stuk wit stof!

En toen…

We keken elkaar aan en zeiden even niets. Na een korte stilte zeiden we tegen elkaar ‘Waar zijn wij in godsnaam aan begonnen?’ De moed zakt ons in de schoenen maar na een kleine brainstormsessie komt iemand op het idee om het doek te gaan kaderen en het gehele ontwerp in de kaders te gaan tekenen. Dit blijkt een uur later de juiste beslissing te zijn. Snel wordt er naar de bouwmarkt gereden om een schietlood systeem te halen waarmee de belijning op het doek kan worden gemaakt. Na een avond lijnen schieten hebben we het doek in de hal uitgelegd. Door deze manier van werken moest het hele ontwerp in tientallen kaders worden uitgeprint en getekend wat voor vertraging zorgde. Op 4 april 2014 speelde PEC Zwolle de thuiswedstrijd tegen FC Groningen. Voor deze wedstrijd wordt er gecollecteerd om de kosten te kunnen betalen voor het maken van dit doek. Na de wedstrijd wordt er onder het genot van veel bier de opbrengst van de collecte geteld en komt iemand met het idee om een begin te maken met het doek. In aangeschoten toestand worden de eerste lijnen op het doek geschilderd. Hoe dat goed is gegaan is voor velen van ons nog steeds een raadsel, maar het begin is er!


Nog 16 dagen tot de bekerfinale…

In de eerste dagen worden alle buitenlijnen van het doek geschilderd. Slapen, werken en weer snel naar de hal om te schilderen, dit was voor ieder FEU lid het ritme voor de aankomende twee weken. Omdat we maar 2 weken hebben om dit doek te schilderen nemen sommige FEU leden zelfs de gehele periode vakantie op. Omdat de hal waarin we bezig waren geen elektriciteitsvoorziening heeft kunnen we tot maximaal 21:00 uur doorwerken. Met de koplampen van auto’s worden de ‘werktijden’ iets verruimd. Pogingen om op illegale wijze de elektriciteit aan te sluiten mislukte. Dan hebben we de mogelijkheid om een kleine generator te lenen om zo toch wat elektriciteit op te wekken. Hierdoor kunnen we een aantal bouwlampen opstellen zodat er ook ‘s nachts aan het doek kan worden gewerkt. Met de aanwezigheid van een generator kon het natuurlijk niet lang duren voordat de frituurpan er op werd aangesloten. Het frituurvet uit deze pan was na een aantal dagen dan ook helemaal zwart. Gelukkig zat het restaurant met de grote M vlakbij.



Vanuit het niets komt het bericht dat onze schilderlocatie is uitgelekt en er dreigementen uit de regio worden geuit richting de groep. In samenwerking met een bevriend beveiligingsbedrijf wordt de schilderlocatie in de gaten gehouden. De herdershond van een van de FEU leden verblijft enkele nachten in de hal en iedereen staat op scherp. Uiteindelijk blijft het bij dreigementen en gebeurt er niets.


Nog 6 dagen tot de bekerfinale…

We zijn aangekomen bij het inkleuren van de gezichten van Diederik Boer en Ron Jans. Ook dit was voor ons destijds een grote uitdaging. De verschillende gezicht kleuren moeten elk exact op de goede plek worden geschilderd. Al gauw hebben we een manier gevonden om alle gezicht kleuren per kleur in te schilderen. Na het schilderen van deze gezichten moeten er nog flink wat grote kleurvlakken worden geschilderd. Gaan we dit nog wel redden? Met man en macht wordt er de laatste dagen gewerkt om het doek af te krijgen. Mensen van andere groepen en jongens met stadionverboden komen ons helpen om het doek op tijd af te krijgen. Ook wordt er ‘s nachts doorgewerkt en slaapt men tussen het werk door een paar uur in de hal.

Op donderdag 17 april 2014 wordt het laatste vlak op het doek geschilderd. Het doek is af! Op vrijdag staat de afspraak met het bedrijf wat het 750m2 grote doek komt impregneren ( brandveilig maken ) Na het impregneren wordt het doek met klemmen hoog opgehangen in de hal zodat deze goed kan drogen.

Op zaterdag 19 april 2014 staat de uitzwaaitraining op het programma en na deze training wordt het doek naar Rotterdam gebracht. Gelukkig heeft het doek de hele nacht goed kunnen drogen en is dus helemaal klaar om vervoerd te worden. In een klein busje wordt het doek naar de Kuip gebracht. Bij aankomst begint het besef nu wel echt te komen, we staan in de bekerfinale en dit gebeurd echt! De kuip is al omgetoverd in bekerfinale stijl en is voor grotendeels al helemaal klaar gemaakt voor de wedstrijd van morgen. Met 20 man wordt het doek naar de tweede ring van het stadion getild en met touw bevestigd aan de rand van de tribune. Na deze voorbereidingen worden er in Rotterdam nog een aantal biertjes gedronken voor de terugreis naar Zwolle wordt ingezet.

Het is ons gelukt!